Over Juliëtte

In mijn cv zit beslist een bepaalde logica, maar je moet ‘m even vinden. Mijn werkzaam-heden hebben altijd te maken gehad met tekst en publiek; persvoorlichter bij de RVU educatieve omroep (inmiddels opgegaan in de NTR) en Uitgeverij Wereldbibliotheek, journalist en tekstredacteur bij uiteenlopende bladen, en auteur.

Dat laatste doe ik sinds 1998 en het begon bij het weekblad Margriet, waar ik zes bijzonder leuke jaren heb gehad. Soms kwamen er onverwachte klusjes langs, zoals op stel en sprong naar Italië om Andrea Bocelli te vragen naar zijn lievelingsrecepten en familieleven. Dat was naar aanleiding van zijn eenmalige gasthoofdredacteurschap; zijn platenmaatschappij liet vrijdagmiddag weten dat het door kon gaan en aanstaande dinsdag had hij ruimte in zijn agenda.

Frambozenwoorden
Verder heb ik voor Margriet een jaar lang de soap Nicky geschreven en bij tijd en wijle een reportage gemaakt. Veel afwisseling dus, en al blijven die uitstapjes en persreisjes duidelijker op het netvlies staan dan de fraaie koppen en streamers die ik op de redactie bedacht (en natuurlijk de dt’s en komma’s die ik oneindig veel beter heb toegepast), toch blijft tekstredactie het leukste werk dat er bestaat.
Op zeker moment slaat bij het werken voor zo’n weekblad echter de slijtage toe en wordt het lastig om het paasontbijt weer net zo lenteachtig te bekoppen als de afgelopen vijf jaar, de kerstboom nóg feestelijker op te tuigen met poëtische fonkelingen en het zomergevoel in de frambozentaart wederom te besprenkelen met woorden die smaken naar vloeibare room.

Tekst in toonsoort
Het werd tijd voor een freelance bestaan vol afwisseling – in werkplek, maar vooral in toon. Marie Claire vraagt iets heel anders van een tekstredacteur dan TrosKompas, Top Santé heeft andere lezers dan TV Krant en dat houdt het spannend.
Daarbij kwam het idee voor een boek dat zich nog bij Margriet had aangediend. Toen ik net had aangekondigd iets anders te willen gaan doen, was er een verhalenwedstrijd ‘Schrijf uw levensverhaal’. Dat lieten de lezers zich geen twee maal zeggen; de inzendingen stroomden binnen en ik las thuis mee voor de eerste selectie. Daar zaten opmerkelijk veel verhalen over de Tweede Wereldoorlog tussen en omdat er bij Margriet geen mogelijkheid was daar iets mee te doen, ontstond langzaam maar zeker bij mij het idee om aan de hand van brieven een boek over de oorlog te maken. Vanaf het voorjaar van 2008 heb ik twee jaar gewerkt aan het project Kind in de Tweede Wereldoorlog, dat uiteindelijk resulteerde in een erg mooi boek, twee radiodagen (5 mei 2009 en 4 mei 2010) op Radio 5 en een televisiedocumentaire in samenwerking met Frans Bromet (‘Opa, oma, waren jullie bang in de oorlog?’).

Dienstbaar vak
Ja, ook in zo’n kort tekstje als dit gaat het meer over de werkzaamheden naast tekstredactie dan over de tekst- en eindredactie zelf. Het punt is: daar valt gewoon niet zo veel over te vertellen. Het gaat om andermans tekst die ik verbeter, mooier of leesbaarder maak – heel dienstbaar eigenlijk, weinig avontuur of anekdote.

Maar toch: wat een mooi vak!
Voor de volledigheid vind je hier nog mijn gehele cv.